این روزها دارم تمرین میکنم چطور فکرامو نشخوار نکنم. دارم سعیمی کنم یاد بگیرم چطور به چیزایی فکر کنم که اهمیت دارن و چطوربی اهمیتها رو هل بدم تو ذباله دونیِ ذهنم (گر چه متاسفانه می دونم میرن تو ناخودآگ

داشتم فکر میکردم که اگه خودم رو به حالِ خودش رها کنم اصلا چیزِ دلچسب و بهدرد بخوری از آب در نمیاد. دیفالتِ من هیچ کوالیتیِ دوست داشتنی ای در خودش نداره. من بالذاته آدمِ خوبی نیستم. قطعا و بی شک خصیصه

امروز چارشنبه پونزدهمِ اسفنده. الان سرِ کارم. از فردا به مدت پنج شیش روزیمرخصی گرفتم. نمیدونم چرا انقدر نِروِسَم. در اومدن از حاشیه امنم، هرچند یه شغلافتضاحِ تنفربرانگیز، بازم برام ترسناکه. همش میگم خ